FANDOM


Hayden Cooper Covington (ur. 19 stycznia 1911; zm. 21 listopada 1978) – w latach 1939–1963 główny radca prawny Towarzystwa Strażnica podczas jednego z jego najtrudniejszych okresów w połowie XX wieku. W roku 1940 wybrany do zarządu, a w latach 1942–1945 wiceprezes Towarzystwa Strażnica.

Życiorys

Covington urodził się na farmie Hopkins County w pobliżu Dallas we wschodnim Teksasie. W 1949 roku poślubił Dorothy Mae Sennett (1923–2015), która w latach 40. i 50. XX wieku była zaangażowana w obronę swobód obywatelskich Świadków Jehowy. W roku 1959 urodziła się im córka Lynn, a trzy lata później syn Lane.

Hayden C. Covington był zdolnym studentem szkoły prawniczej San Antonio Bar Association School of Law w San Antonio. Do palestry został przyjęty w 1933 roku.

Radca prawny Towarzystwa Strażnica

Zainteresował się wierzeniami Świadków Jehowy gdy silne wrażenie wywierała na niego postawa członków tego wyznania, którą obserwował broniąc kilku z nich w procesach przed teksaskimi sądami, nim formalnie sam przystąpił do tej grupy religijnej. W 1934 roku został ochrzczony, na co miało wpływ m.in. słuchanie transmisji przemówień prezesa Towarzystwa Strażnica Josepha F. Rutherforda emitowanych w stacji radiowej KTSA w San Antonio.

Sukcesy Covingtona w sprawach obrony Świadków Jehowy przed amerykańskimi sądami zostały dostrzeżone w nowojorskiej głównej siedzibie Świadków Jehowy. Został zaproszony przez J.F. Rutherforda, by reprezentował Świadków Jehowy w sprawach przed Sądem Najwyższym Stanów Zjednoczonych w 1939 roku. W roku 1940 wszedł do zarządu Towarzystwa Strażnica. Po śmierci Rutherforda w 1942 roku, gdy nowym prezesem Towarzystwa Strażnica został Nathan H. Knorr, Covington został wybrany na stanowisko wiceprezesa, które sprawował w latach 1942–1945. 24 września 1945 roku Covington złożył jednak rezygnację z tych funkcji, pozostając dalej jego radcą prawnym. Do zarządu w jego miejsce wszedł Lyman A. Swingle, a Frederick W. Franz został wiceprezesem.

Hayden Covington, jako główny radca prawny Towarzystwa Strażnica, kierował obroną prawną ze swego biura albo też z pociągu, w czasie przejazdu na jakąś rozprawę. Współpracując z miejscowymi prawnikami, m.in. z Victorem Schmidtem, Groverem Powellem i Victorem Blackwellem, Covington walczył o konstytucyjne prawo Świadków Jehowy do głoszenia od domu do domu oraz do rozpowszechniania ich publikacji bez przeszkód ze strony lokalnych władz. W 1946 bronił Świadków Jehowy w Kanadzie, rok później we Francji, w Portugalii i w Hiszpanii. W tym samym czasie przyjechał również do Magdeburga, by uprawomocnić ponowną legalizację Świadków Jehowy w Niemczech.

Hayden C. Covington odniósł rekordową liczbę 36 zwycięstw w Sądzie Najwyższym Stanów Zjednoczonych. W latach 1939–1963 występował przed Sądem Najwyższym Stanów Zjednoczonych, jako adwokat Towarzystwa Strażnica, w obronie swobód religijnych Świadków Jehowy wygrywając 36 z 45 prowadzonych przez siebie procesów. Pomyślne postanowienia w tych rozprawach umocniły zagwarantowaną konstytucyjnie wolność wyznania, słowa i prasy w Stanach Zjednoczonych. W 1967 roku bronił mistrza świata wagi ciężkiej Muhammada Alego.

W 1972 roku wraz z żoną i dziećmi powrócił do stanu Ohio. Zmarł 21 listopada 1978 roku.

Jako wolontariusz napisał o swojej pracy prawniczej:

„Gdybyśmy nie wnosili apelacji od tysięcy wyroków sądów magistrackich, policyjnych oraz innych sądów niższej instancji, wyrosłaby góra precedensów, która by utworzyła olbrzymią przeszkodę w oddawaniu czci Bogu. Uniknęliśmy tego dzięki apelacjom. Uporczywe odwoływanie się od niesłusznych decyzji sprawiło, iż nasz sposób oddawania czci Bogu został uwzględniony w prawie Stanów Zjednoczonych i innych krajów.”

Ważniejsze sprawy sądowe

Do ważniejszych spraw sądowych, w których bronił praw obywatelskich przed Sądem Najwyższym Stanów Zjednoczonych należały:

  • Cantwell przeciw Connecticut, 310 U. S. 296 (1940);
  • Murdock przeciw Pennsylwanii, 319 U. S. 105 (1943);
  • Wydział Oświaty Stanu Wirginia Zachodnia przeciw Barnette, 319 U. S. 624 (1943);
  • Martin przeciw miastu Struthers, 319 U. S. 141 (1943);
  • Niemotko przeciw Maryland, 340 U. S. 268 (1951).

Źródła