FANDOM


Centrum Kongresowe Sosnowiec

Sala Zgromadzeń (Centrum Kongresowe Świadków Jehowy w Sosnowcu)

Kongres 2012 Sosnowiec.Amfiteatr

Zgromadzeni na kongresie w 2012 r.(amfiteatr, Centrum Kongresowe Świadków Jehowy w Sosnowcu)

Świadkowie Jehowy w województwie śląskim - na terenie województwa śląskiego działa ok. 27 000 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli), należących do 242 dużych zborów (w tym 3 języka migowego, 1 angielskojęzyczny, 1 bułgarskojęzyczny oraz gupa rosyjskojęzyczna) w okręgach: katowickim, wrocławskim (m.in. Zabrze, Gliwice, Bytom) i krakowskim (Sławków).

Historia Edytuj

Początki Edytuj

Historia Świadków Jehowy w województwie śląskim sięga początku XX w., kiedy działalność rozpoczęli niemieccy wyznawcy, a we wschodniej części obecnego województwa polscy. Jedną z pierwszych rodzin, które zainteresowały się Biblią byli Otrębscy z dzisiejszej Dąbrowy Górniczej - wkrótce powstał zbór w Ząbkowicach Będzińskich, (także w okolicy Zawiercia) i od początku spotykały się ze sprzeciwem lokalnych władz.

W roku 1925 zanotowano grupę 30 wyznawców w Siemianowicach Śląskich. Dwa lata później w Rudzie Śląskiej było 21 wyznawców, a w zborze w Gliwicach - 55[1]. W roku 1928 dwóch wyznawców rozpoczęło działalność na terenie obecnego powiatu cieszyńskiego, w okolicach Wisły. W 1929 roku przybył do Wisły inny wyznawca Jan Gomola, który za pomocą gramofonu odtwarzał wykłady biblijne. Pierwszymi nowymi wyznawcami zostali: Andrzej Raszka, Jerzy i Andrzej Pilchowie z tamtych okolic oraz przybyły z Francji Andrzej Tyrna. Na początku lat 30. XX w. zbory działały również w Blachowni, w ówczesnych Blanowicach (obecnie dzielnica Zawiercia), Chorzowie, Częstochowie, Porębie, Sosnowcu, Niemcach (obecnie dzielnica Sosnowca), Zawierciu, Ząbkowicach (obecnie dzielnica Dąbrowy Górniczej) i Zebrzydowicach.

W roku 1932 roku powstała Sala Królestwa w Dąbrowie Górniczej (Ząbkowicach Będzińskich) przy ul. Klubowej. W dniach 18-19 czerwca 1932 roku odbyło się w Bytomiu zgromadzenie. W latach 30. XX w. pojawili się pierwsi wyznawcy w innych miejscowościach, m.in. w Ustroniu, Bielsku Białej, Częstochowie i Cieszynie. W roku 1935 władze francuskie zarządziły deportację górników polskiego pochodzenia, wskutek czego kilkunastu współwyznawców z Francji, a potem również z Belgii powróciło do wschodniej części obecnego województwa. W roku 1937 w Rudzie Śląskiej było 30 wyznawców. W 1939 roku w Wiśle było już 140 głosicieli (ok. 12% ogółu Świadków Jehowy w ówczesnej Polsce).

Prześladowania Edytuj

W czasie II wojnie światowej wielu wyznawców zostało osadzonych w obozach koncentracyjnych; wśród pierwszych osadzonych byli m.in.: Jan Otrębski z Ząbkowic, Józef i Stefan Guzikowie z Błędowa, Aniela Kaczmarczyk z Łośnia. Z Grabowej: Jan Bachowski, Władysław i Grzegorz Guzikowie, Aleksander i Władysław Przyłuccy; z Niegowonic: Stanisław Kubasik, Mieczysław Mstowski i Stanisław Nowak. Paul Bieloch, Feliks Oremek, Ludwik Kutschera, Konrad Wróbel, Alfons Urban z Rudy Śląskiej, Henryk Sobik z Rybnika, Konrad Grabowy z Bytomia; Erich Gorecki, Karol Ceglarek, Leopold Ryś z Piekar Śląskich; Otylia Weber z Błeszna (współcześnie dzielnica Częstochowy). Wiosną 1942 roku naziści aresztowali 17 wyznawców z Wisły. Najczęściej powodem ich aresztowania była odmowa pracy w organizacji Todt bądź służby w Wehrmachcie [2]. Na szczególną uwagę zasługują deportowani do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau członkowie rodzin Pilchów, Poloków, Szalbotów i Wantoloków. W ciągu trzech miesięcy w obozie 15 z nich zmarło. Heinrich Himmler osobiście nakłaniał wyznawców w 1941 roku do podpisania oświadczenia o wyrzeczeniu się wiary, jednak nikt tego nie uczynił[3][4][5][6]. M. Kaleciński został aresztowany wraz z kilkoma innymi współwyznawcami na początku wojny w Bukownie, za odmowę pracy na rzecz Trzeciej Rzeszy, wspomina: "Niemcy zamierzali wcielić nas do straży ogniowej, która wówczas była służbą paramilitarną. Kazali podpisać oświadczenie, że nie jesteśmy Żydami i że będziemy sumiennie wykonywali wszelkie zadania na rzecz hitlerowskiego państwa. Nie mogliśmy na to przystać, zgodnie bowiem z regułami naszej wiary, nie możemy być żołnierzami ani pracować na rzecz wojska." Za karę Kaleciński wraz z Cebą trafili do obozu przejściowego w Mysłowicach. Tam próbowano wcielić ich do grupy zajmującej się łapaniem zbiegłych więźniów. Odmówili, choć sam landrat straszył ich, że "pójdą do nieba przez komin". Czekał ich wieloletni koszmarny szlak: Jaworzno II, Birkenau, w końcu obóz śmierci w Mauthausen-Gusen. Tam próbowano zatrudnić ich w fabryce uzbrojenia. Odmówili. "Gestapowcy bili nas dwójkami, jakby zabawiali się w jakąś potworną grę. W ruch szły pięści, pałki i obcasy. To cud, że niektórzy z nas przeżyli" - wspomina Cebo[7]. Natomiast J. Otrębski z ówczesnych Ząbkowic Będzińskich został aresztowany i przewieziony do więzienia w Sosnowcu, gdzie w ciemnicy był przez 4 dni brutalnie ale bezskutecznie nakłaniany do podpisania zobowiązania o wyrzeczeniu się swej wiary. Potem przewieziony do więzienia w Mysłowicach, a później do Oświęcimia, gdzie odmówił grania w orkiestrze obozowej[8]. Aresztowano również współwyznawców z Ustronia, Cieszyna (m.in. rodzinę Cienciałów) i jego okolic. Więźniowie pracowali na terenie Oświęcimia i jego okolic, a także w Jaworznie przy budowie elektrowni Wilhelm. W 1943 roku niektórzy przebywający w obozie wyznawcy zostali przetransportowani do innych obozów koncentracyjnych. Natomiast w 1944 roku niektórzy zostali ewakuowani do Blachowni Śląskiej.

Późną jesienią roku 1940 w miejscowości Wojkowice-Komorne zmarł człowiek zainteresowany tym wyznaniem, który życzył sobie, żeby go pochowali Świadkowie Jehowy. Pewien wyznawca przygotował się do wypowiedzenia kilku słów pociechy w domu żałoby. Gdy na cmentarzu zebrało się wiele osób, wygłosił ponad godzinne przemówienia na temat biblijnej nadziei dla umarłych. Od tego czasu Świadkowie Jehowy w różnych częściach kraju starali się urządzać pogrzeby w niedziele, żeby jak najwięcej osób mogło usłyszeć takie przemówienia.

W ciągu następnych sześciu miesięcy liczba głosicieli w Wiśle wzrosła dwukrotnie. Wkrótce doszło do kolejnych aresztowań. Ogółem represjom podano 83 wiślackich wyznawców, zainteresowanych i ich dzieci. Aż 53 wysłano do obozów koncentracyjnych lub do przymusowej pracy w kopalniach czy też kamieniołomach na terenie Polski, Niemiec i Czech. Do obozów koncentracyjnych i do pracy przymusowej zesłano łącznie 53 dorosłych wyznawców z Wisły. Z tej liczby aż 38 straciło życie. Wśród represjonowanych byli też wyznawcy z Goleszowa, Lesznej Górnej, Harbutowic i Ustronia. Niektóre dzieci wyznawców wraz z matkami wywieziono do obozów przejściowych na terenie Czech. Inne umieszczono w obozie poprawczym w Grodkowie, oraz w klasztorze katolickim w Czarnowąsach pod Opolem. Jeszcze inne odebrano rodzicom i umieszczono w obozie dla nieletnich w Łodzi[9][10].

W roku 1945 wszystkie wyczerpane powróciły do domu. Nikt nie zdołał złamać ich wiary. Po zakończeniu II wojny światowej w samej Wiśle działały już 3 zbory. W styczniu 1946 roku w powiecie zawierciańskim mieszkało 23 członków tej grupy[11]. We wrześniu owego roku na konwencji w Katowicach, obecnych było 5300 osób z całego kraju. Pierwsi wyznawcy na terenie obecnego powiatu myszkowskiego pojawili się w grudniu 1946 roku[12].

Pewną liczbę wyznawców wtrącono do więzienia w Zawierciu za niepodpisanie w roku 1950 politycznego sztokholmskiego apelu pokoju. "Najpierw znalazł się tam Władysław Drabek z Poręby. Zamknięto go w ciemnej piwnicy wypełnionej wodą po kolana. W kącie leżał stos drewna, na którym można było trochę posiedzieć z podkurczonymi nogami. Po dwóch dniach cela zapełniła się innymi braćmi, którzy również nie podpisali apelu. Od czasu do czasu strażnicy podawali kubły, żeby aresztowani mogli załatwić swoje potrzeby. Kto nie zdążył na czas, drugi raz już kubła nie dostał. Nic więc dziwnego, że po kilku dniach woda obrzydliwie cuchnęła" - wspomina Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 225.

W latach 50. XX w. i 60. XX w. powstały następne grupy wyznawców w okolicach Zawiercia, Pilicy, Łaz. Na przykład w okolicach Złożeńca, w działalności kaznodziejskich i w prowadzeniu zebrań religijnych pomagali współwyznawcy z Bydlina. W następnych latach - w czasie zakaz działalności - zbory rosły liczebnie, powstawały wciąż nowe, głównie w rozrastających się miastach: Katowicach, Chorzowie, Gliwicach, Zabrzu, Bytomiu, Jastrzębiu-Zdroju, Rybniku, Częstochowie, Jaworznie, Mysłowicach, Sosnowcu, Będzinie, Rudzie Śląskiej, Żorach, Tychach, Mikołowie, Tarnowskich Górach i innych.

W połowie lat 60. XX w. najpierw na Śląsku Cieszyńskim rozpoczęto - jako pierwsze w kraju - organizowanie tzw. konwencji leśnych. Wyznawcy za działalność religijną oraz za odmowę służby wojskowej zostawali skazywani na kary więzienia. Działalność wydawnicza ich publikacji była prowadzona konspiracyjnie w ukrytych ośrodkach drukarskich na terenie województwa. Pod koniec lat 70. XX w. niektórym wyznawcom udało się wyjechać na kongresy poza granice Polski — najpierw do Lille we Francji, potem do Kopenhagi w Danii, w roku 1980 i 1981 roku do Wiednia, a w latach 90. XX w. i w pierwszym dziesięcioleciu XXI w., oficjalne delegacje z tutejszych zborów były na kongresach międzynarodowych w Niemczech, Austrii, Francji, Rosji, Czechach, USA, Kanadzie, na Węgrzech i na Ukrainie. Od roku 1982 rozpoczęto wynajmować ponownie hale sportowe, a w następnych również stadiony na zgromadzenia (m.in. w Katowicach, Jastrzębiu-Zdroju, Zabrzu, Sosnowcu, Częstochowie, Tychach).

Szczególnie od 70. XX w. głosiciele w lecie prowadzą grupową wyjazdową działalność kaznodziejską na terenach gdzie jest mniej wyznawców - tzw. grupy pionierskie (wcześniej: obozy pionierskie, ośrodki pionierskie).

W 1985 roku na stadionie Śląskim w Chorzowie odbył się pierwszy kongres międzynarodowy w Polsce. W Klinice Kardiochirurgii w Zabrzu, tamtejszy zespół operuje wyznawców bez krwi od 1986 roku[13] i wykonał już przeszło 100 takich zabiegów.

Po raz drugi kongres międzynarodowy na chorzowskim stadionie odbył się w sierpniu 1989 roku.

Rozwój działalności Edytuj

Od lat 90. XX w. powstały Sale Królestwa i kolejne zbory. W latach 90. XX w. zgromadzenia obwodowe i specjalne odbyły się w halach sportowych. Od 1999 roku tutejsi wyznawcy korzystają z Centrum Kongresowego w Sosnowcu. W sierpniu 2006 roku w Chorzowie odbył się on po raz trzeci kongres międzynarodowy. W czerwcu 2006 roku w ogólnopolskim konkursie Życie religijne w czasach PRL - jednostka, wspólnota, instytucja, II nagroda zespołowa przypadła za pracę "... lecz Jehowa stał się moją podporą - Świadkowie Jehowy w rzeczywistości PRL"[14][15]. W 2009 roku kongres dla części wyznawców z województwa odbył się na stadionie Górnika Zabrze.

Centrum Kongresowe Świadków Jehowy w Sosnowcu Edytuj

Centrum Kongresowe znajduje się w sosnowieckiej dzielnicy Niwka przy ul. Mikołajczyka 84. Powstał po adaptacji byłej bazy transportowej. Centrum zostało oddane do użytku 19 czerwca 1999 roku. Cały kompleks składa się z Sali Zgromadzeń z 2400 miejsc (z zamontowanymi w niej dwoma telebimami) i z zadaszonego amfiteatru dla ponad 6400 osób, dwóch Sal Królestwa dla miejscowych zborów oraz kilku mniejszych sal wykładowych i konferencyjnych, biblioteki, basenu do chrztu (oddzielonego od głównej sali wielką szybą), holu (w którym można zobaczyć wystawę Fioletowe trójkąty – Świadkowie Jehowy w obozach koncentracyjnych[16], oraz Migawki z budowy Centrum Kongresowego) z kafeterią, szatnią i zapleczem sanitarno-gospodarczo-technicznym. Na zewnątrz są obszerne parkingi i ogród z alejkami. Obiekt zapewnia zadaszone miejsca dla ok. 9 tysięcy osób, drugi taki duży obiekt znajduje się jedynie we Włoszech. Z Centrum Kongresowego korzystają zbory z terenu województwa śląskiego, małopolskiego (oprócz jego krańców wschodniech), południowej części świętokrzyskiego i wschodniej części opolskiego na 22 jesienno-wiosennych zgromadzeniach obwodowych i 22 specjalnych, a w lecie na 5 zgromadzeniach okręgowych (wtedy otwarty jest też amfiteatr, połączony wspólną sceną z salą główną). Z tego obiektu korzysta prawie co trzeci Świadek Jehowy w Polsce. W poprzednich latach urządzane w nim były ogólnopolskie zgromadzenia okręgowe w j. migowym (program jest tłumaczony na język migowy – tłumaczy widać na telebimach), obecnie zgromadzenia w języku migowym odbywają się w warszawskiej Sali Zgromadzeń. W obiekcie tym odbywają się też zajęcia Kursu Biblijnego dla Braci wraz z uroczystym zakończeniem poszczególnych jego klas oraz Kurs Służby Pionierskiej i spotkania Regionalnego Komitetu Budowlanego. Centrum można zwiedzać bezpłatnie w dni powszednie w godz. 8-12 i 13-17 [17][18].

Zbory Edytuj

Sala Królestwa.Jaworzno.Kolejowa.01

Sala Królestwa, Jaworzno, ul. Kolejowa

Sala Królestwa Jaworzno, ul. Elektryków

Sala Królestwa Jaworzno, ul. Elektryków

  • Bielsko-Biała
    • 10 zborów: Wschód, Zachód, Złote Łany, Leszczyny, Centrum, Beskid, Wapienica, Karpaty, Północ, Migowy;
  • Bytom
    • 10 zborów: Bytom-Radzionków, Stroszek, Miechowice-Południe, Miechowice-Północ, Karb, Szombierki, Wrocławska, Wschód, Centrum, Śródmieście;
  • Chorzów
    • 4 zbory: Pierwszy, Batory, Stary, Północ;
  • Częstochowa
    • 9 zborów: Raków, Błeszno, Śródmieście, Lisiniec, 1000-lecie, Promenada, Grosz, Kiedrzyn, Dźbów;
  • Dąbrowa Górnicza
    • 11 zborów: Łosień, Ząbkowice-Zachód, Ząbkowice-Wschód, Ujejsce, Gołonóg-Wschód, Gołonóg-Północ, Gołonóg-Południe, Reden, Centrum, Mydlice, Strzemieszyce;
  • Gliwice
    • 9 zborów: Wschód, Zachód, Południe, Północ, Łabędy, Szobiszowice, Sośnica-Północ, Sośnica-Południe, Zatorze;
  • Jaworzno
    • 5 zborów: Centrum, Podwale, Zachód, Jeleń, Podłęże;
  • Katowice
    • 12 zborów: Angielski, Ligota, Piotrowice, Brynów, Piotrowice, Zawodzie, Wełnowiec, Wschód, Centrum, Giszowiec, Migowy, Bogucice, Zachód oraz grupa rosyjskojęzyczna;
  • Jastrzębie-Zdrój
    • 8 zborów: Pomorska, Cisówka, Centrum, Cieszyńska, Stare, Przyjaźń, Wielkopolska, Turystyczna, Szeroka;
  • Mysłowice
    • 4 zbory Centrum, Brzęczkowice, Wesoła, Zachód;
  • Ruda Śląska
    • 9 zborów: Wirek, Halemba, Halemba-Osiedle, Halemba-Centrum, Bykowina, Kochłowice, Południowa, Północ, Zaborze, Nowy Bytom;
  • Rybnik
    • 6 zborów: Centrum, Nowiny, Boguszowice-Wschód, Chabrowa, Niedobczyce, Kamień, Boguszowice-Zachód;
  • Sosnowiec
    • 16 zborów: Kazimierz, Sielec, Centrum, Pogoń, Rudna, Klimontów, Niwka, Środula, Pekin, Stary, Południe, Nowe Zagórze, Kalinowa, Gwiezdna, Milowice, Zagórze-Centrum;
  • Tychy
    • 6 zborów: Nowe, Centrum, Poprocany, Północ, Śródmieście, Zachód;
  • Zabrze
    • 12 zborów: Centrum, Guido, Północ, Wschód, Zachód, Południe, Mikulczyce, Rokitnica-Południe, Rokietnica-Północ, Helenka, Śródmieście, Biskupice;
  • Żory
    • 4 zbory: Osińska, Centrum, Hańkówka, Boryńska;
  • powiat będziński
    • 16 zborów: Będzin (Bułgarski, Grodziec, Ksawera, Śródmieście', Syberka, Zamkowe), Czeladź (Bloki, Miasto) Sławków, Wojkowice, Dobieszowice-Bobrowniki, Rogoźnik, Strzyżowice, Siewierz, Mierzęcice, Przeczyce-Zakamień;
  • powiat bielski
    • 5 zborów: Czechowice-Dziedzice (Południe, Północ), Bystra, Wilkowice, Jasienica;
  • powiat cieszyński
    • 18 zborów: Cieszyn (Północ, Południe), Chybie, Skoczów (Zachód, Zawiśle, Miasto, Górny- Bór), Drogomyśl, Goleszów, Ochaby, Kiczyce, Ustroń (Nierodzim, Polana, Centrum), Wisła (Malinka Górna, Malinka Dolna, Głębce, Centrum);
  • powiat gliwicki
    • 7 zborów: Knurów (Południe, Północ, Wschód, Zachód), Pyskowice (Wschód, Zachód), Toszek;
  • powiat lubliniecki
    • 4 zbory: Lubliniec-Zachód, Lubliniec-Wschód, Lubliniec-Migowy, Woźniki;
  • powiat myszkowski
    • 5 zborów: Myszków (Zachód, Wschód, Południe), Poraj (Północ, Południe);
  • powiat pszczyński
    • 5 zborów: Pszczyna (Centrum, Południe), Pawłowice (Górnicza, Polna), Wola;
  • powiat rybnicki
    • 3 zbory: Czerwionka-Leszczyny (Czerwionka, Leszczyny), Gaszowice;
  • powiat tarnogórski
    • 5 zborów: Tarnowskie Góry (Południe, Zachód), Kalety, Pyrzowice, Bytom-Radzionków;
  • powiat wodzisławski
    • 8 zborów: Wodzisław Śl. (Zachód, XXX-lecia, Nowe Miasto), Rydułtowy-Północ, Rydułtowy-Południe, Pszów, Radlin;
  • powiat żywiecki:
    • 4 zbory: Żywiec-Zachód, Żywiec-Południe, Żywiec-Północ, Rajcza;

PrzypisyEdytuj

  1. Gedächtnismahl der Zeugen Jehovas
  2. Józef Dzwonek Wisła w jarzmie hitlerowskim 1935-1945, Wisła 1988, s. 13
  3. Więzieni za wiarę: Świadkowie Jehowy w KL Auschwitz, Teresa Wontor-Cichy, Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, 2003
  4. Wiesław Jan Wysocki, Bóg na nieludzkiej ziemi, s. 178, Warszawa 1978
  5. J. Niedźwiadek, A jednak ocalałam, Wieści, nr 16, 1985
  6. Strażnica 15.10.2004 s. 25-27 Lojalni i niezłomni dawniej i dziś
  7. Przegląd nr 46/2004
  8. Więzieni za wiarę: Świadkowie Jehowy w KL Auschwitz, Teresa Wontor-Cichy, Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, 2003
  9. Więzieni za wiarę: Świadkowie Jehowy w KL Auschwitz, Teresa Wontor-Cichy, Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, 2003
  10. Straznica 1.09.2007 s. 8-12
  11. encyklo.pl
  12. Badacze Pisma Świętego – E-ncyklopedia, Historia Kościoła
  13. Strażnica 1.11.1993 s. 6
  14. [id=1&width=120 katowice.gazeta.pl]
  15. Konkurs organizowany przez Fundacja im. Stefana Batorego i Ośrodek KARTA
  16. Część tablic wystawowych w holu Centrum Kongresowego w Sosnowcu
  17. Folder "Sala Zgromadzeń Świadków Jehowy Sosnowiec
  18. Zdjęcie satelitarne Sali Zgromadzeń w Sosnowcu

Linki zewnętrzne Edytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.