FANDOM


Strażnica-perski

Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy w j. perskim

Świadkowie Jehowy w Iranie – kilkudziesięcioosobowa wspólnota Świadków Jehowy w Iranie[uwaga 1]. Sprawozdanie z działalności w tym kraju jest dołączane do sprawozdania z krajów, gdzie działalność Świadków Jehowy jest ograniczona prawnie lub zakazana.

Historia

W lutym 1948 roku, pewien pionier rozpoczął działalność kaznodziejską w Abadanie. W tym samym roku wydana została pierwsza publikacja Świadków Jehowy w język perskim. W roku 1949 przybyli pierwsi misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead. W 1956 roku w Teheranie działało 2 pionierów. W 1959 roku powstał 18-osobowy zbór. W 1960 roku liczba głosicieli wynosiła 24 osoby, a w 1971 roku – 30. W 1975 roku w celach zawodowych przyjechało na dwa lata do Teheranu filipińskie małżeństwo – Ricardo i Aerea Mendoza Malicsi. W stolicy działała wówczas mała grupa głosicieli z 13 narodowości. W tym okresie kilka filipińskich i koreańskich rodzin zostało Świadkami Jehowy. Liczba Świadków Jehowy w 1977 roku wynosiła 61 głosicieli. W tym też roku przybyli do Iranu misjonarze Szkoły Gilead – Jack i Linda Johanssonowie, którzy w stolicy zorganizowali Biuro Oddziału.

W lipcu 1980 roku władze zmusiły wszystkich misjonarzy do opuszczenia kraju. Rząd irański oficjalnie uznał działalność tego wyznania za rozwiązaną. Od delegalizacji wyznania przez władze głosiciele działają potajemnie. W Iranie pozostało 38 głosicieli, zebrania zborowe odbywają się w mieszkaniach prywatnych z zachowaniem nadzwyczajnych środków ostrożności. Z uwagi na bezpieczeństwo głosicieli oficjalne, szczegółowe dane na temat liczebności Świadków Jehowy nie są podawane.

Uwagi

  1. Oprócz Iranu zbory i grupy perskojęzyczne działają również w Australii, Austrii, Belgii, Danii, Filipinach, Finlandii, Francji, Grecji, Gruzji, Gruzji, Niemczech, Norwegii, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, Szwecji, Ukrainie, Węgrzech, Wielkiej Brytanii i we Włoszech.

Zobacz też