FANDOM


Świadkowie Jehowy na Białorusi – społeczność Świadków Jehowy na Białorusi licząca w 2018 roku 6146 głosicieli należących do 80 zborów[uwaga 1]. W 2018 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 10 046 osób. Działalność miejscowych wyznawców nadzoruje Biuro Oddziału w Vantaa w Finlandii. Biuro Krajowe znajduje się w Mińsku.

Historia

Początki

W latach 20. XX wieku białostoccy i wileńscy Świadkowie Jehowy pracujący jako kolejarze rozpowszechniali publikacje biblijne na trasie Białystok-Baranowicze. W roku 1923 we wsi Frankowo koło Świsłoczy osiedliła się rodzina z województwa łódzkiego, która rozpoczęła działalność kaznodziejską w powiecie wołkowyskim. W latach 1927–1928 dołączyli do nich polscy kolporterzy, a w miejscowości Dziaki powstał zbór polskojęzyczny. Tam też 7 lipca 1929 odbyła się konwencja. W roku 1930 kolporter ze zboru w Dziakach rozpoczął działalność w powiecie baranowickim, powiecie lidzkim oraz powiecie stołpeckim, do którego – w 1935 roku – powrócił współwyznawca z emigracji we Francji. W roku 1934 do obozu w Berezie Kartuskiej wtrącono Świadków Jehowy, których niesłusznie oskarżano o działalność komunistyczną.

W roku 1945 na przyłączonych do Białorusi dawnych terenach Polski Wschodniej działało kilkudziesięciu głosicieli, głównie w okolicach Brześcia należących już w drugiej połowie lat 20. XX wieku do zboru w Terespolu i do zboru Dziaki.

Operacja Północ i prześladowania

W ramach Operacji Północ 8 kwietnia 1951 roku z zachodniej części kraju wywieziono na Syberię prawie wszystkich Świadków Jehowy. Mężczyzn i kobiety osadzono w osobnych łagrach. W roku 1956 uczestnicy 199 kongresów na całym świecie, wysyłali do władz ZSRR petycje o zapewnienie wolności religijnej dla współwyznawców, przetrzymywanych w przeszło 50 obozach pracy. Według danych z kolejnego roku ok. 40% wszystkich głosicieli w ZSRR zaznajomiło się z tą religią w więzieniach i obozach pracy. W roku 1959 ponad 600 głosicieli trafiło do specjalnego obozu pracy w Mordwie.

W roku 1965 władze radzieckie wydały dekret, na mocy którego Świadkowie Jehowy zesłani na Syberię zostali uwolnieni. Wkrótce większość z nich przeniosła się w różne miejsca na terenie ZSRR, ponieważ nie wolno im było wracać w ich rodzinne strony.

W latach 1989–1990 białoruscy delegaci uczestniczyli w kongresachPrawdziwa pobożność” oraz „Czysta mowa” w Polsce.

Prawna rejestracja i rozwój działalności

27 marca 1991 roku Świadkowie Jehowy zostali prawnie zarejestrowani w całym Związku Radzieckim, a w niepodległej Białorusi – w roku 1994. W roku 1991 uczestniczyli w kongresie międzynarodowym „Lud miłujący wolność” w Tallinnie, a w roku 1992 w kongresie międzynarodowym „Nosiciele światła” w Petersburgu.

W latach 1995–2000 na Białoruś wysłano współwyznawców m.in. z Polski, by pomogli w prowadzeniu działalności kaznodziejskiej – byli to najczęściej absolwenci Kursu Usługiwania. W roku 1996 na Białorusi zanotowano liczbę 1395 głosicieli w 17 zborach. Liczbę 2000 przekroczono rok później.

W 2001 roku działalność kaznodziejską prowadziło ponad 3000 głosicieli, którzy należeli do 33 zborów. W 2006 roku ponad 700 białoruskich delegatów uczestniczyło w kongresie międzynarodowym „Wyzwolenie jest blisko!” w Chorzowie. Rok później w kraju działało 4283 głosicieli w 46 zborach, a na Pamiątce zebrało się 8937 osób. W 2008 roku zanotowano liczbę 4435 głosicieli w 53 zborach.

W 2010 roku ze względu na brak zastępczej służby wojskowej młodzi wyznawcy skazywani byli przez sądy na wysokie grzywny. Chociaż konstytucja kraju gwarantuje prawo wyboru alternatywnej służby cywilnej, nie ma dotąd żadnych przepisów regulujących tę kwestię. W połowie marca tego samego roku Sąd Najwyższy rozpoczął anulowanie wcześniejszych kar grzywny.

W 2011 roku w Mińsku odbył się ogólnokrajowy (pierwszy od 12 lat) kongres „Niech przyjdzie Królestwo Boże!”, na którym było 5156 obecnych, w tym 195 osób, które skorzystały z programu tłumaczonego na rosyjski język migowy. Na Pamiątce obecnych było 9038 osób. W 2012 roku działalność kaznodziejską prowadziło 5145 głosicieli. W dniach 19–20 października 2012 r. na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu odbyła się konferencja naukowa „Polskie Kresy Wschodnie i ludzie stamtąd”, na której wygłoszono referat „Swój czy Obcy? Świadkowie Jehowy z Kresów Wschodnich w Białorusi”.

W roku 2012 ponad 7000 osób uczestniczyło w kongresie „Strzeż swego serca!” na stadionie Traktar w Mińsku, w roku 2013 na zgromadzeniu „Słowo Boże jest prawdą!” blisko 10 tys., w tym delegaci z Rosji i Ukrainy. W roku 2014 zorganizowano kongres „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!”.

10 i 11 maja 2014 roku, w związku z wizytą w Rosji Marka Sandersona, członka Ciała Kierowniczego, specjalny program z Biura Oddziału został przetłumaczony na 14 języków i był transmitowany do zborów na Białorusi i w Rosji. Ten sam program wygłaszał na Ukrainie Stephen Lett, także członek Ciała Kierowniczego.

14 lutego 2015 roku odbyło się specjalne spotkanie Świadków Jehowy, które zorganizowano z myślą o udzieleniu duchowego wsparcia przeszło 17 tys. współwyznawców, mieszkających w strefie działań wojennych we wschodniej części Ukrainy. Dwugodzinny program przedstawiony w Biurze Oddziału Świadków Jehowy we Lwowie był transmitowany do zborów na Ukrainie i retransmitowany do zborów w Rosji i na Białorusi. Program obejrzało 150 841 ukraińskich Świadków Jehowy oraz 186 258 ich współwyznawców na Białorusi i w Rosji, w sumie 337 099 osób. W 2015 roku na Białorusi działalność kaznodziejską prowadziło 5918 głosicieli.

W czerwcu 2016 roku delegacja Świadków Jehowy z Białorusi brała udział w kongresie specjalnym „Lojalnie trwajmy przy Jehowie!” w Helsinkach. W lipcu 2018 roku we Lwowie na Ukrainie odbył się kongres specjalny „Bądź odważny!” z udziałem delegacji z Białorusi.

Kongresy odbywają się w języku rosyjskim na stołecznym stadionie Traktar, a zebrania zborowe w języku: białoruskim, angielskim, chińskimi, rosyjskim i rosyjskim migowym. W Mińsku działa przeszło tysiąc głosicieli.

Uwagi

  1. Są to zbory rosyjskojęzyczne, zbór rosyjskiego języka migowego, a także grupy języków: angielskiego, białoruskiego, chińskiego i rosyjskiego migowego.

Źródła

Linki zewnętrzne